Przejdź do głównej zawartości

FESTA DI LAUREA - JAK SIĘ ZOSTAJE MAGISTREM W PADWIE?

Uniwersytet w Padwie jest jednym z najstarszych w Europie - założono go w 1222r. Było więc dużo czasu, aby powstały tradycje związane z ukończeniem studiów. Festa di laurea odbywa się w większości uczelni wyższych w północnych Włoszech, ale w Padwie przybiera szczególnie barwną formę. Świeżo obroniony magister strój galowy zamienia na przebranie, a na głowę - albo - jak widać na zdjęciu - na tors - zakłada wieniec laurowy. Dalsza część imprezy odbywa się na uliczkach starego miasta...
Na kilka dni przed obroną na ścianach domów wokół uczelni wywiesza się papiro di laurea - karton z karykaturą studenta i barwnym, anegdotycznym, często wierszowanym opisem kilku ciekawych lat spędzonych na uczelni. W towarzystwie rodziny, znajomych i wszelkich gapiów odbywa się uroczyste odczytanie papiro wywołujące salwy śmiechu...
Do ręki przywiązana butelka Proseco - każdy błąd popełniony przy czytaniu papiro di laurea trzeba odkupić porządnym łykiem napitku.
Szanowny magister zanim rozpocznie tradycyjne wystąpienie, rozściela sobie na chodniku folię, bo częścią tradycji jest obrzucanie jajkami i obsypywanie mąką...
Potem tradycyjny poczęstunek w knajpce dla rodziny i znajomych, a gdy mama i tata pójdą już do domu, zaczyna się prawdziwa zabawa - wędrówka w gronie znajomych od baru do baru. Wędrujące grupy spotykają się ze sobą zmieniając lokale, a z każda godziną i butelką takie spotkania są coraz weselsze...
Labels:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

LIZBONA - BELEM MOCZY NOGI W TAGU

LIZBONA Ta nazwa dźwięczy mi w głowie od dziecka, kiedy to z upodobaniem zasiadałam przy stole nad rozłożonym atlasem i podróżowałam przysłowiowym palcem po mapie. Jeszcze wtedy nie miałam poczucia, że życie ciężkie jest, ale wydawało mi się cudownym móc mieszkać w takim miejscu, gdzie siadając na plaży patrzeć można w dal, wyobrażać sobie wypływające galeony podążające w nieznany świat…ach! Lizbona była i pozostanie na mojej podróżniczej mapie miejscem szczególnie sentymentalnym. Nazywają ją różnie – miastem białym, ochrowym, ale dla mnie  jest jak najbardziej kolorowa. Sprawia wrażenie lekko byle jakiej, lekko brudnej, trochę strasznej – bo nie wiesz, co lub kto cię spotka za rogiem, szczególnie tam, gdzie kończą się turystyczne szlaki, a skończyć się mogą dość gwałtownie – czasem za rogiem jest już inny świat. Nie jest nadęta, nie walczy o miano naj pod każdym względem, rozgrzana słońcem wiedzie powolne życie, a ludzie wydają się tam  szczęśliwi. Czuje się, że j...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej...

MARRAKESZ. El - Bahia znaczy błysk

El Bahia to XIX-wieczny pałac uznawany za arcydzieło architektury, zabytek dziedzictwa kulturowego oraz najważniejszy punkt na turystycznym szlaku w Marakeszu. Powstał w dziwnych okolicznościach, stworzył go człowiek który pojawił się znikąd, ale miał marzenia i determinację, aż udało mu się dotrzeć na szczyt - Si Moussa. Najpierw Si Moussa był niewolnikiem pełniącym posługę dla sułtana Hassana I.   Spryt i wrodzone umiejętności intrygowania sprawiły, że dość szybko został prawą ręką władcy,  a wkrótce później wezyrem, czyli szefem rządu Hassana I. Wydaje się to niemożliwe, ale zdarzyło się naprawdę i to całkiem niedawno - pod koniec XIXw.  W 1886r. Si Mussa zapragnął dla siebie odpowiedniej siedziby, wybudował więc pokaźny riad - pałac otoczony ogrodem, stajniami i budynkami gospodarczymi. Miała to być siedziba nie byle jaka - użyto więc marmurów, modnego fajansu zwanego zelliges i drzewa cedrowego. Do prac zatrudniono najlepszych rzemieślników różnych specjalno...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej...

Marrakesz - Grobowce Saadytów. 200 lat tajemnicy.

Marakesz - jak wiele innych miejsc na świecie - też miał swój złoty wiek. Przypadł na lata 1524-1659, gdy rządy sprawowała dynastia Saadytów. Maroko zostało wtedy zjednoczone po rozbiciu dzielnicowym. Powstała silna armia i prężnie działająca administracja. Przywódca Ahmad al-Mansur był władcą, z którym liczono się w Europie. Wraz z królową angielską - Elżbietą I - planował podbój Hiszpanii. Niestety - złoty wiek nie trwał długo - po śmierci sułtana spadkobiercy popadli w spory, które osłabiły kraj. Dodatkowo przypałętała się epidemia dżumy. W 1660r. tron zajął sułtan Moulay Ismail - przedstawiciel dynastii Alawitów, która jest u władzy do dziś. Bogata przeszłość była mu nie w smak, postanowił więc zniszczyć wszelkie ślady po znienawidzonych poprzednikach. Jednak myśl  o unicestwieniu miejsc wiecznego spokoju wydała mu się świętokradztwem. Aby jednak pamiątki po wrogach nie widzieć - kazał grobowce zamurować na tyle skutecznie, że zapomniano o nich do 1917r. Wtedy latający nad M...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej...