Witajcie w królewskich progach!
Jest XIw. Południowa Hiszpania pozostaje pod rządami Arabów.
W Sewilli wybranej na stolicę kalifatu kordobańskiego władcy budują dla siebie
nową rezydencję. Miejsce wybrane na Alkazar nie jest przypadkowe – budowlę
osadzono na pozostałościach pamiętających starożytny Rzym. W kolejnych wiekach w sąsiedztwie zamku powstawały najważniejsze
budowle miasta. Dziś Placa de Triunfo rozpostarty
przed zamkowymi murami stanowi serce Starego
Miasta. W północnej części góruje Katedra z Giraldą, na zachodzie Archiwum Indii, południową część placu stanowią
mury obronne Alkazaru. A wewnątrz tysiące turystów.
Tuż obok plątanina uliczek starego miasta Barrio de Santa Cruz i żydowskiej Juderii. Tylko konie zaprzężone do
bryczek zachowują spokój ukrywając się w cieniu pomarańczowych drzewek. I
pewnie marzą o tym, aby turyści dali im spokój i posługiwali się swoimi nogami.
ALKAZAR
Pałac Królewski był wielokrotnie rozbudowywany przez kolejnych
władców, początkowo jeszcze arabskich, którzy stworzyli tu twierdzę włączoną w
pas miejskich fortyfikacji. Po rekonkwiście
przeszedł w ręce królów katolickich. Dużą rozbudowę przeprowadził w XIVw. król
Piotr I Okrutny, architektonicznie została ona utrzyma na w stylu mudejar.
Później królowa Izabela Kastylijska kazała
dobudować skrzydło, gdzie spotykano się – także z Krzysztofem Kolumbem, aby omawiać plany
odkrywczych wypraw.
 |
| Kolejne rozbudowy Alkazaru |
Kolejni władcy, religie, mody, potrzeby generowały wiele zmian,
ale na szczęście udało się zachować najstarszą spuściznę . A jest ona
najpiękniejsza. Ponieważ do dziś zamek pozostaje w rękach
kolejnych królewskich rodów, mógł liczyć na właściwe traktowanie i dbałość.
Dlatego charakterystyczne zdobienia ścian w arabskim stylu mudejar zachowały tu
swe bajkowe kolory. W innych miejscach – nawet w słynnej Alhambrze w Granadzie - stiuki dawno utraciły kolor. Można tu długo wędrować od sali do sali. Między nimi
ocienione patia. Na koniec równie miły akcent – królewski ogród.
XII – wieczna brama pochodząca z czasu Almohadów prowadzi
nas na dziedziniec. Nazywana jest Bramą Lwów – Puerta de Leon - od umieszczonej na niej kiedyś figury lwa; dziś zastąpiła ją ceramiczna płyta.
 |
| Brama Lwów |
Za czerwoną bramą przekroczymy drugą - dużo starszą, wkomponowaną w mury obronne.
Po lewej stronie
znajduje się Sala de Justica, gdzie Piotr I wydawał wyroki. Można się domyślać,
jakie one były, skoro król doczekał się przydomka Okrutny. Za Salą leży Patio
de Yeso.
Po prawej stronie rozciąga się nowe skrzydło mieszczące Salon del
Almirante. Tu zajmowano się ważnymi sprawami związanymi z odkrywaniem Nowego
Świata i ustalano sposoby wykorzystania płynących stamtąd bogactw. Nie
zostawiano spraw przypadkowi – powstała Kaplica Nawigatorów – Capilla de Navegantes, gdzie żeglarzy
polecano opiece Matki Boskiej.
Sercem Alkazaru jest
Patio de las Doncellas – Patio Panien wypełnione drzewkami pomarańczowymi i
ozdobione dekoracjami azulejos. Dwupiętrowe arkady podparte korynckimi kolumnami są ściśle wypełnione ozdobnym stiukiem. Stąd rozchodzą się wejścia do kolejnych
pomieszczeń.
Salon de Embajadores uważany jest za najpiękniejszy. Ściany
pokrywają stiuki pełne geometrycznych, symetrycznych arabesek, elementów
roślinnych. Otwory drzwiowe i okienne mają kształt charakterystycznych podków.
Całość przykrywa drewniany strop misternie wykonany z drobnych elementów z
różnych gatunków drzewa. Do tego trochę płatków złota i sklepienie świeci
gwiazdami - zdjęcie na początku wpisu. Do Salonu przylega jadalnia i komnaty królewskie.
Kolejne ciekawe miejsce to Patio de las Muñecas
– Patio Lalek, które swą nazwę zaczerpnęło od kamiennych twarzy ukrytych na jednym z
łuków. Podobno tu mieścił się kiedyś harem.
 |
| Ukryte głowy lalek. |
Po jednej stronie patia mieszczą
się komnaty królowej katolickiej Izabeli Kastylijskiej. Po drugiej – komnaty zwane
Dormitorio de los Reyes Moros – sypialnie królów mauretańskich.
Ozdobne stropy
Ozdobne okiennice
Stiuki
Azulejos
Po obejściu plątaniny barwnych pomieszczeń wychodzi się do
zamkowych ogrodów. Oczy nie odpoczną tu od kolorów.
OGRODY ALCAZARU
Przed wejściem do ogrodów warto zajrzeć do ukrytego w
bocznej ścianie budynku tunelu. Na jego końcu mieści się pięknie podświetlona cysterna
gromadząca wodę dla Alkazaru.
Kamienne schody prowadzą nas do położonej powyżej części
ogrodów. Znajduje się tu Staw Merkurego – prostokątny basen będący zbiornikiem
magazynującym wodę dla całego założenia. Na środku umieszczono niewielką XVI
– wieczną figurę Merkurego, wykonaną z brązu.
Za stawem ciągnie się 160-metrowa
ścian rozdzielająca ogród na dwie części. Za nią znajdują się stare ogrody,
do których włączono miejskie sady. Poniżej znajduje się Ogród Tańca, który swą nazwę wziął od
małych statuetek Nimfy i Satyra.
Na koniec jeszcze kilka zdjęć tajemniczego ogrodu sewilskiego alkazaru.
Komentarze
Prześlij komentarz